Acceptatie van verlies

De rouwcurve

Veel gehoord: de fases van rouw, of de rouwcurve. Hiermee wordt gerefereerd aan de theorie van de rouwfases van Elisabeth Kübler Ross. Deze wordt in de volksmond vaak genoemd, onder coaches en therapeuten die begeleiden bij rouw steeds minder.

Kübler-Ross

Er zijn een aantal misverstanden over deze rouwfases van Kübler-Ross, waarvan denk ik de grootste is dat er wordt gesuggereerd dat de fase van acceptatie het eindpunt van rouw zou zijn en dat de fases allemaal moeten voorkomen én elkaar zouden opvolgen. 

Dit heeft ertoe geleid dat rouwcoaches en therapeuten vaak van mening zijn dat deze rouwfases van Kübler-Ross niet meer gebruikt mogen worden.

Emoties in rouw

Voor mij gaan de fases van Kübler-Ross over de emoties waar mensen doorheen gaan. Dat wisselt af en ze hoeven ook niet allemaal voor te komen. Hoewel ik eerlijk moet toegeven dat, in de ruim vijfentwintig jaar dat ik met mensen in rouw werk, ik ze vaak wel in min of meerdere mate bij praktisch iedereen herken. De ontkenning, het marchanderen (als ik nou dit of dat had gedaan… wat als de dokter…), de boosheid (die zich vaak uit als een gevoel van onrechtvaardigheid “waarom moest mij dit overkomen”, “waarom hij”) de ‘depressie’ (niet onze klinische depressie maar wel het gevoel van machteloosheid als je op enig moment je gaat realiseren dat je niet om het verlies heen kan, dat dit werkelijk is hoe het is). Dat is dan de opmaat naar ‘acceptatie’. Dan bedoelen we daar niet mee de ‘acceptatie’ dat het goed is dat het zo is, maar de acceptatie van de situatie.

Deze acceptatie zal de rouw niet laten verdwijnen, maar het is eerder een mechanisme om het toe te laten.

Acceptatie van het verlies

Acceptatie, wat kan betekenen "bereidheid om een moeilijke of onaangename situatie te verdragen," helpt om de aanwezigheid en het voortdurende bestaan van rouw in het leven te accepteren in plaats van het te vermijden. Wanneer we, om welke reden dan ook, weerstand hebben tegen het verlies, zullen we vaker al onze energie stoppen in het ervan weglopen, in plaats van manieren te vinden om ermee om te gaan (wat, als gevolg, niet werkt).

Rouw is een normale reactie op een verlies

Dit geldt niet alleen voor de mens in rouw maar ook voor hen die naaststaand zijn. Leren om rouw te accepteren als een normale reactie op verlies neemt een deel van de scherpe randjes weg. Door jezelf met jouw rouw of door een ander met rouw te accepteren en er als het ware naast te gaan zitten, zonder het op te willen lossen, helpt het om het te kunnen verduren.

Accepteren

Het is een grote behoefte van de rouwende mens “accepteer mij hoe ik ben, ookal ziet dit er niet mooi uit en ben ik alleen maar verdrietig”. Sociale steun is belangrijk bij traumatische gebeurtenissen.

Beginpunt van onder ogen zien

Rouw is een reactie op een verlies. Daar kunnen we niet omheen. De acceptatiefase van Kübler-Ross is niet het eindpunt van rouw, het is misschien zelfs het beginpunt van het (werkelijk) onder ogen zien van deze grote lifechanging gebeurtenis die niemand wil, maar iedereen ooit ten deel zal vallen.


Misschien wil je hier iets over kwijt of kan ik op dit moment iets anders voor je doen. Weet me dan te vinden via www.hetnieuwerouwen.nl.

De afbeelding van dit blog komt uit de Rouwkalender. te bestellen als scheurkalender of gratis beschikbaar als app.

Wil je meer informatie over rouw?